A friend always tells me, "You have phones, landline, your cell phone, text-messaging, e-mail.. but it can be very difficult to reach you."
I know. dahil kahit sabihin pa nilang tulog ako, naliligo, umalis, nagbakasyon hnd kayo maniniwala. Sanay na kayo e. minsan ganyan… wer both victims of my lovable *insert sarcasm here* lolo..
Pero minsan with or without this technological hype - sometimes, I just want to be alone. Wala ako sa mood umalis or khit makipag-usap.
Sana naiintindihan ninyo. Umiiwas lang ako sandali coz its so hard to pretend na im okay.
Ayoko na kcng ipaalam kapag may problema ko. Nkakasawa kc pag lage knlng may problema.. Nakakahiya nang ipakta na lagi nlng akong malungkot. Im feeling helpless lalo e.. lamu un pag nkikita akong umiiyak parang lalo kong naffeel na im weak. or maybe ayoko lng tlagang ipakita na malungkot ako kaya im isolating myself nlng. Ayoko kcng maging malungkot when im with friends. Gs2 ko ung nkikita lng nila and nkakasama ung masayang jenny. Ayokong mkahawa or makasira ng moods.
And xempre there are problems na mas gs2 kong solohin nlng or wag na lng pag-usapan. Hnd sa hnd ko kayo kailangan.. hnd gnon un. pero sana u understand na may times na okay na sken ung alam kong nanjan lang kayo kahit hnd ako magsalita at kahit malayo kayo. Naaapreciate ko nman lahat ng supports and concerns, actually im touched nga e. and of course really thankful for havin the best kind of friends in the world. Sincerely..sobrang swerte ko sa inyo.
***
From the outside, we are balloons.
Those who see us are blind to the things that weigh us down.